13 zasad dobrego lidera

dobry lider

Jak zostać dobrym liderem? Poznaj 13 zasad dobrego i skutecznego lidera.

Empatyczny czy sympatyczny? Wymagający czy pobłażliwy? Impulsywny czy opanowany? Kim jest dobry lider, czyli szefowa, kierownik, dyrektorka czy prezes? Jakimi zasadami powinien kierować się na co dzień aby zasłużyć na zaufanie zespołu i zbudować swój autorytet w ich oczach?

Czy jest wzór matematyczny określający ideał? A może wystarczy szczypta uśmiechu, gram pewności siebie i tona kreatywności? A może raczej powaga, apodyktyczność i prostota to cechy wzorowego lidera?

Miałam przyjemność budować swoje zespoły i wspólnie realizować cele biznesowe przez sześć lat. Dzisiaj bazując na tym doświadczeniu, jak również na obserwacjach innych liderów, czytając artykuły i książki o współczesnym przywództwie wiem, że nie ma jednego zestawu zachowań, które sprawdzą się w  każdej sytuacji.

W różnych bowiem okolicznościach, w realizacji różnych zadań, w kontakcie z różnymi osobowościami będą sprawdzały się różne umiejętności, a dobry lider powinien czerpać z szerokiego wachlarza zachowań i dopasowywać się do sytuacji.

  • budowaniu motywacji w zespole,
  • współpracy,
  • budowaniu autorytetu lidera za którym każdy chce podążać,
  • realizacji codziennych wyzwań biznesowych,
  • obustronnemu zaufaniu.

Nazwałam je zasadami dobrego stylu, których, jak jestem przekonana, przestrzeganie pomaga w zdobyciu miana Lidera Dobrego Stylu.

Znajduje czas na wspólną kawę oraz integrację, ale również angażuje się w zadania realizowane przez zespół, dopytuje o postępy prac, wspiera wiedzą i doświadczeniem, dba o szczegóły i… wszystko to spina jedną klamrą, mając za cel wysoką skuteczność i dobrą jakość zadania zespołowego.

Jego ludzie go znają i wiedzą co jest dla niego/niej ważne, co docenia, a czego nie akceptuje bowiem poinformował/a zespół o tym w czasie swojego expose. Wie, że obowiązujące zasady pracy pomagają zachować harmonię oraz są motywatorem do skutecznej realizacji  celów.

Kieruje i przewodzi zespołowi, a zarządzanie zostawia innym. Ma świadomość ważności zadania i realizowanych celów, ale jego orientacja na ludzi jest na wysokim poziomie. Buduje klimat zaufania, uprzejmości oraz lojalności.

Niedotrzymane terminy, nowe wrzutki, konflikt w zespole, czyli codzienność większości przełożonych. Każda nieprzewidziana sytuacja może stać się powodem niekontrolowanego wybuchu. W takich momentach podąża śladami Viktora Frankl’a i pamięta o tym, że pomiędzy bodźcem i reakcją jest przestrzeń: w tej przestrzeni leży wolność i moc wyboru naszej odpowiedzi.

Ma świadomość, iż każda decyzja jaką podejmie wiąże się z ryzykiem, które jest gotów ponieść. Podejmuje decyzje odważnie. Konsultuje, analizuje, zmienia, a ostatecznie bierze odpowiedzialność za podjęte kroki.

Zna swoich pracowników oraz ich potrzeby, tworzy taki klimat, aby ludzie mieli okazję w pełni wykorzystać swoje możliwości, pamięta o uznaniu i chwali za dobrze wykonane zadanie. Motywuje tak, aby nie zdemotywować.

Słucha aktywnie, zadaje pytania i zapamiętuje jak najwięcej informacji, ponieważ wie, że umiejętność słuchania pomaga budować relacje i zaufanie oraz lepiej poznać drugą osobę. Docenia, a nie ocenia.

Wie, że stojąc w miejscu zacznie się  zwijać. Szuka nowych zadań, podejmuje się nowych wyzwań, uczestnicząc w kolejnych szkoleniach, daje dobry przykład członkom zespołu. Pokazuje, że samorozwój stanowi dużą wartość ponieważ każdego dnia chce być coraz lepszy/a i skuteczniejszy/a. Zaraża swoim podejściem innych. Z chęcią dzieli się uzyskaną wiedzą, przekazując ją kaskadowo dalej.

Ma świadomość szybko zmieniającej się rzeczywistości. Otwarcie zachęca do poszukiwania kreatywnych rozwiązań oraz odważanie wdraża ciekawe pomysły. Unika stereotypów bo wie, że jego przekonania, generują jego zachowania. Pogłębia wiedzę z zakresu stymulowania praktycznych i innowacyjnych rozwiązań oraz uczy otwartości na zmiany.

Szuka w sobie odwagi na wprowadzenie zmian w cotygodniowych spotkaniach z zespołem czy w rozmowach z klientami, aby nie popaść w rutynę. Wychodzi ze strefy komfortu w celu doświadczenia tego, co nowe.

Informacja zwrotna jest jedną z lepszych ścieżek rozwojowych. Lubi słuchać pochwał i cieszyć się z dobrze zrealizowanego zadania. Pamięta jednak, iż najwięcej uczy się o samym/samej sobie na popełnionych błędach, których czasami nie jest świadom/a. Pozwala więc innym wskazać swoje pomyłki i niewłaściwe zachowania. Otwiera się na informację zwrotną. Zna jej wartość. Do tego samego zachęca swój zespół.

Otwartość i szczerość w przyznawaniu się do błędnych decyzji czy do opóźnień przypomina zespołowi, że są z tej samej gliny. On/ona też czasami się myli. Mówiąc o pomyłkach daje zdroworozsądkowe pozwolenie na popełnianie błędów, zachęcając tym samym do otwartości na podejmowanie się nowych wyzwań. Wspólnymi siłami wyciąga wnioski z pomyłek zespołu i nie powtarza starych błędów.

Wie, że w pojedynkę nie wykona zadania tak dobrze, jak zespołowo. Docenia potencjał drzemiący w ludziach. Pyta o zdanie innych, prosi o każdą sugestię czy poprawkę. Zdanie innych ma dla niego/niej duże znaczenie dlatego też jest wdzięczny/a, gdy ktoś zwróci mi uwagę na zły tok myślenia czy fakt, że o czymś zapomniałem/am.

Powiązane artykuły